Minerały z grupy serpentynu

Minerały grupy serpentynu (antygoryt, chryzotyl, lizardyt i inne) powstają w wyniku regionalnych procesów autometamorficznych, w niskich stadiach metamorfizmu (facja zieleńcowa), głównie na skutek przekształcenia minerałów ultrazasadowych skał magmowych (zawierających oliwiny i pirokseny).

ANTYGORYT

Antygoryt (Mg6[(OH)8/Si4O10]) - minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów (płytkowych).

Serpentynit z antygorytem (zielonkawe) i reliktami oliwinów (czarne)
Fig. 1. Serpentynit z antygorytem (zielonkawe) i reliktami oliwinów (czarne), Szklary, masyw Szklar (Przedgórze Sudetów)
Serpentynit z antygorytem (jasnozielony) i reliktami oliwinów (ciemnozielone), Szklary
Fig. 2. Serpentynit z antygorytem i reliktami oliwinów (ciemnozielone), Szklary, masyw Szklar (Przedgórze Sudetów)
Serpentynit z antygorytem (jasnozielony) i reliktami oliwinów (ciemnozielone), Szklary
Fig. 3. Serpentynit z antygorytem i reliktami oliwinów, Szklary, masyw Szklar (Przedgórze Sudetów)

CECHY MAKROSKOPOWE

  • Postać występowania układ krystalograficzny jednoskośny. Występuje w skupieniach ziarnistych, mikrokrystalicznych, masywnych, płytkowych albo łuseczkowych. Czasami tworzy też agregaty listewkowe, włókniste, rozetowe bądź promieniste
  • Pokrój kryształów płytkowy, łuseczkowy lub tabliczkowy
  • Barwa zielona, ciemnozielona, oliwkowozielona, brązowozielona rzadziej: biała, szara, żółtawa, żółtawozielona, niebieskobiała, niebieskozielona, przeświecający do nieprzeźroczystego
  • Połysk szklisty, tłusty, woskowy
  • Rysa biała, białozielona
  • Twardość 2,5-6; najczęściej 3,5
  • Łupliwość jednokierunkowa bardzo dobra, a nawet doskonała, muszowy bądź drzazgowy przełam
  • Gęstość 2,55-2,64 g/cm3
  • Inne jest minerałem kruchym, pojedyncze płytki bywają giętkie

WYSTĘPOWANIE

Należy do minerałów pospolitych. Powstaje na skutek przemian hydrotermalnych (w temp. <400°C), hipergenicznych (w warunkach napowierzchniowego wietrzenia) ultrazasadowych bądź zasadowych skał magmowych (głównie perydotytów, dunitów, pikrytów, gabr, diabazów, lamprofirów, i in.). Jest związany z wystąpieniami ofilolitów. Bywa też spotykany w zmetamorfizowanych dolomitach i marglach dolomitycznych. Powstaje najczęściej w wyniku przeobrażenia piroksenów, rzadziej oliwinów, amfiboli i innych. Stanowi główny składnik serpentynitów. Najczęściej współwystępuje z chryzotylem, talkiem, chromitem, dolomitem. W czapach zwietrzelinowych masywów ofiolitowych często tworzą się bogate wietrzeniowe, złoża niklu.

CHRYZOTYL

Chryzotyl (Nasławice)
Fig. 4. Chryzotyl (Nasławice)
Chryzotyl (Nasławice)
Fig. 5. Chryzotyl (Nasławice)

CECHY MAKROSKOPOWE

  • Postać występowania
  • Pokrój kryształów
  • Barwa biała, szara, szarozielona, żółtobrunatna
  • Połysk jedwabisty, niekiedy tłusty
  • Rysa biała, jasnoszara
  • Twardość 2,5
  • Łupliwość brak
  • Przełam nierówny, drzazgowaty
  • Gęstość 2,45–2,55 g/cm3

WYSTĘPOWANIE

Chryzotyl (Mg6[(OH)8Si4O10]) powstaje w wyniku hydrotermalnych przeobrażeń (w temperaturze poniżej 350°C) ultrazasadowych skał magmowych: dunitów, perydotytów. Jest głównym składnikiem serpentynitów. Tworzy się wskutek przeobrażenia oliwinów, piroksenów, amfiboli, niekiedy: biotytu, chlorytu. Stanowi 93% azbestu wytwarzanego i stosowanego w przemyśle.

LIZARDYT

Lizardyt w marmurze (Sudety, Rudawy Janowickie, Ogorzelec)
Fig. 6. Lizardyt w marmurze kontaktowym, Ogorzelec, Rudawy Janowickie (Sudety)

CECHY MAKROSKOPOWE

  • Postać występowania Tworzy skupienia zbite, płytkowe i blaszkowe. Ma zdolność tworzenia pseudomorfozy po piroksenie i oliwinie. Jest kruchy, ale pojedyncze blaszki są sprężyste i giętkie. Jest przeświecający, przeważnie zawiera niewielkie ilości metali takich jak: żelazo, glin, nikiel. Minerał wtórny, zwykle występujący jako główny składnik zbitych serpentynitów
  • Pokrój kryształów blaszkowy (płytkowy)
  • Barwa jasnozielona i zielona w odcieniach
  • Połysk jedwabisty, woskowy
  • Rysa biała lub szara
  • Twardość 2,5
  • Łupliwość doskonała, jednokierunkowa
  • Przełam nierówny, drzazgowy
  • Gęstość 2,44–2,62 g/cm3

WYSTĘPOWANIE

Lizardyt (Mg6[(OH)8Si4O10]) powstaje w środowiskach hydrotermalnych na skutek przeobrażenia krzemianów zasobnych w magnez, zwłaszcza oliwinów, piroksenów, amfiboli, a niekiedy także biotytu w zasadowych skałach wylewnych o zawartości 45–53% SiO2. Tworzy się także podczas metamorfizmu regionalnego i kontaktowego skał osadowych na skutek przemiany minerałów ilastych w pirokseny, a następnie piroksenów w minerały z grupy serpentynów.

TALK

Talk (Mg3(OH)2Si4O10) jest najbardziej miękkim z minerałów. Ma twardość wzorcową 1 w skali Mohsa. Można go z łatwością zarysować paznokciem. Jego blaszki są dość giętkie. W dotyku jest tłusty, mydlany. Z reguły występuje w postaci gęsto upakowanych skupień łuseczkowatych i blaszkowatych. Kryształy spotykane są rzadko.

Talk
Fig. 7. Talk, Gemerská Poloma (Słowacja)

CECHY MAKROSKOPOWE

  • Postać występowania
  • Pokrój kryształów blaszkowy, łuseczkowy
  • Barwa zazwyczaj biały, czasem bezbarwny, zielonkawy lub szary
  • Połysk tłusty, perłowy
  • Rysa biała
  • Twardość 1
  • Łupliwość doskonała
  • Przełam brak
  • Gęstość 2,58-2,83 g/cm3
  • Przełam tłusty, jedwabisty w dotyku, bardzo miękki, brudzi palce

WYSTĘPOWANIE

Talk jest pochodzenia metamorficznego, występuje głównie w skałach powstałych w średnio wysokich temperaturach (300-400°C). Powstaje także z hydrotermalnego przeobrażenia skał ultrazasadowych zasobnych w oliwiny i pirokseny oraz w wyniku metamorfozy marmurów dolomitowych. W Polsce talk występuje w masywach ofiolitowych wokół kry sowiogrskiej i w łupkach talkowych w Wieściszowicach (Rudawy Janowickie). Miejsca występowania w świecie to Austria (Rabenwald w Styrii, Zillertal w Tyrolu, Karyntia), Szwajcaria (St. Gothard, Hospental), Niemcy (Gopfersgrun w Smreczanach), Indie (Madras) i RPA.

Bibliografia

  • Bolewski A., Parachoniak W., . Petrografia. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
  • Majerowicz A., Wierzchołowski B., . Petrologia skał magmowych. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
  • Ryka W., Maliszewska A., . Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
  • Żaba J., . Ilustrowany słownik minerałów i skał. Videograf II, Katowice.