Zieleńce są produktami metamorfizmu regionalnego niskiego stadium - niskie temperatury, niskie ciśnienia. Są typowym produktem facji zieleńcowej. Są skałami barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej (Fig. 1). Zawierają paragenezę mineralną typową dla utworów facji zieleńcowej. Składają się z epidotu, chorytu, albitu i niekiedy aktynolitu. Pobocznie występują w nich również: magnetyt, apatyt, tytanit, kwarc, biotyt, kalcyt i dolomit. Zieleńce odznaczają się teksturą bardzo drobnoblastyczną i strukturą zbitą, bezładną (Fig. 1) lub łupkową (Fig. 2). W drugim przypadku nazywane są łupkami zieleńcowymi. W obrazie mikroskopowym często charakteryzują się mikroteksturą porfiroblastyczną - większe ziarna albitu widoczne są w nich na tle drobnoziarnistej masy chlorytowo-epidotowej z albitem.
Występowanie
Zieleńce i łupki zieleńcowe są produktem metamorfizmu regionalnego zasadowych skał magmowych takich jak bazaltoidy i ich tufy oraz niektórych diabazów tworzących płytkie intruzje wśród podmorskich wulkanitów. Z powodu niewielkiego stopnia przeobrażenia w zieleńcach nawet makroskopowo widoczne są relikty tekstur i struktur skał wylewnych. Niekiedy zieleńce tworzą stopniowe przejścia do wyjściowych dla nich wulkanitów.
Bibliografia
- Bolewski A., Parachoniak W., . Petrografia. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
- Majerowicz A., Wierzchołowski B., . Petrologia skał magmowych. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
- Ryka W., Maliszewska A., . Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.